Translate into your language
Πρόσφατα Θέματα
» Αποκόλληση (φούσκωμα) της Λαμαρίνας στο τροχόσπιτο.
από Patrinos Σήμερα στις 20:19

» "Logbook" Δυτική Ελλάδα - Κέρκυρα - Κεντρική Ελλάδα
από Γιωργάκος Σήμερα στις 17:00

» Μια πρωτη προσεγγιση για εξωτερικο
από Batfalcon Χθες στις 21:20

» Διακοπές στην Ήπειρο
από Batfalcon Χθες στις 18:38

» Συγκέντρωση Ταξιδιάρηδων στο Κρυονέρι Αιτωλοακαρνανίας
από Aigagros Τρι 14 Αυγ 2018 - 21:11

» ΖΗΤΗΤΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙ ΓΙΑ ΤΑΒΒΕΡΤ
από geoman28 Τρι 14 Αυγ 2018 - 12:29

» Διεθνής ημέρα μπύρας
από Aigagros Τρι 7 Αυγ 2018 - 10:30

» Off road caravans
από Batfalcon Δευ 6 Αυγ 2018 - 9:44

» Μεταχειρισμένο τροχόσπιτο (... ρυμουλκούμενο).
από tabbert Σαβ 4 Αυγ 2018 - 19:27

» Σκηνή τροχοσπίτου (Μερος 2ο)
από Batfalcon Τετ 1 Αυγ 2018 - 22:11

» Camping Καλοκαίρι 2018
από Batfalcon Τρι 31 Ιουλ 2018 - 18:35

» για να μην νιωθω βλακας
από friar Δευ 30 Ιουλ 2018 - 22:58

» καταθεση πινακιδων
από ladakias Κυρ 29 Ιουλ 2018 - 13:23

» Καλοκαιρινές διαδρομές στην Θεσσαλονίκη
από Patrinos Κυρ 29 Ιουλ 2018 - 13:07

» Αθήνα - Θεσσαλονίκη χωρίς διόδια 21/5/2017 με χαρτογράφηση
από packman Παρ 27 Ιουλ 2018 - 11:26

» Η σκοτεινή πλευρά των φώτων led
από Georgedim Τετ 25 Ιουλ 2018 - 21:41

» Σχαρα ποδηλατων σε Αυτοκινουμενο
από Georgedim Τετ 25 Ιουλ 2018 - 20:55

» Πυρκαϊές 2018
από gsalonica Τετ 25 Ιουλ 2018 - 19:55

» Νέος Κ.Ο.Κ.
από Georgedim Τετ 25 Ιουλ 2018 - 17:03

» Σκηνές οροφής αυτοκινήτου ...
από Batfalcon Τετ 25 Ιουλ 2018 - 0:02

Η ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK
Ο ΚΑΙΡΟΣ
Like/Tweet/+1
Κοινωνική Δικτύωση

Κοινωνική Δικτύωση digg  Κοινωνική Δικτύωση delicious  Κοινωνική Δικτύωση reddit  Κοινωνική Δικτύωση slashdot  Κοινωνική Δικτύωση yahoo  Κοινωνική Δικτύωση google  Κοινωνική Δικτύωση live      

Επισημάνετε και μοιραστείτε την διεύθυνση του www.taxidiarides.gr στην σελίδα κοινωνικής δικτύωσης σας


Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Σελίδα 1 από 3 1, 2, 3  Επόμενο

Πήγαινε κάτω

Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από Georgedim Την / Το Παρ 6 Ιαν 2017 - 16:31

Λίγο οι σχολικές υποχρεώσεις των παιδιών, ....λίγο η συνολική οικονομική κατάσταση, ....λίγο η περιρρέουσα ατμόσφαιρα αβεβαιότητας & άγχους, ....μας ανάγκασαν εφέτος τις γιορτές να παραμείνουμε «εντός των τειχών».
 
Χαζεύοντας όμως τις φωτογραφικές αναμνήσεις της περσινής εορταστικής  μας εξόρμησης santa , ....σε Ήπειρο και Δυτική Μακεδονία, ….σκέφτηκα να τονώσουμε λίγο το ταξιδιωτικό μας πνεύμα Very Happy , ….κάνοντας μια λίγο διαφορετική αναδρομή Cool , ….στα ξακουστά πέτρινα γεφύρια της Ηπείρου, ....που εμείς είχαμε την χαρά & την τύχη, να επισκεφθούμε πέρυσι.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Βλέπεται ο νους και η ψυχή μας ποτέ δεν φυλακίζονται και άθελα μας τρέχουν στις ζωοδότρες πηγές, που τους εμπνέουν, τους ηρεμούν, τους αναζωογονούν.
 
Σίγουρα οι περισσότεροι έχετε επισκεφθεί κάποια από αυτά, θα τα έχετε θαυμάσει, θα έχετε φωτογραφίες αυτών των όμορφων ανθρώπινων δημιουργημάτων, που σε πείσμα των καιρών, αντέχουν στον χρόνο και όπου με περισσή δεξιοτεχνία τα έχουν στεριώσει, οι αριστοτέχνες Ηπειρώτες μάστορες της πέτρας.
 
Πιστεύω όμως πως, η αληθινή ομορφιά, η διαχρονικότητα τους και ….ίσως κάποια χρήσιμα διδάγματα για το σήμερα*** scratch , ....βρίσκονται κρυμμένα και κάπου αλλού.
 
Στους θρύλους, ...τις παραδόσεις, ...την τεχνική, ...την ιστορία που κουβαλούν ….και αυτά θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε και να γνωρίσουμε, ….όσο είναι δυνατόν, ….σε αυτό το ταξίδι μας.
 
Ιστορίες ξεχωριστές για το καθένα, για το πότε, το πως, και από ποιον χτίστηκαν, τι εξυπηρετούσαν και τι συνέβη στο διάβα του χρόνου, έτσι ώστε να έχει μείνει ως θρύλος η ιστορία που συνοδεύει το κάθε γεφύρι.
 
Μην θεωρήσετε όμως ότι μόνο στην Ήπειρο υπάρχουν τέτοια παλιά πέτρινα γεφύρια. Αντιθέτως είναι διασκορπισμένα σε κάθε γωνιά της Βαλκανικής χερσονήσου αλλά και σ’ ολόκληρο το Μικρασιάτικο χώρο, αποτελώντας πειστικά και αδιάψευστα σημάδια αναφοράς σε μια άλλη εποχή. 
 
Είναι η εποχή όπου την έλλειψη των μέσων, αναπλήρωνε η εφευρετικότητα, η εμπειρία, ο ενθουσιασμός και το μεράκι σκληροτράχηλων ανθρώπων, που επιθυμούσαν να καλύψουν βασικές τους ανάγκες.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Η ιδιαιτερότητα λοιπόν των Ηπειρώτικων γεφυριών, βρίσκεται στην ίδια την μορφολογία της περιοχής. Το δύσβατο, η απομόνωση, η άγρια απροσπέλαστη ομορφιά της, είχαν σαν αποτέλεσμα να την κρατήσουν μακριά από ξένα πρότυπα, ικανά να επιβάλλουν οπωσδήποτε εισαγόμενη έμπνευση.
 
Έτσι ότι δημιουργήθηκε εδώ, ήταν αποτέλεσμα αξιοπρεπούς συμβιβασμού του ανθρώπου με το περιβάλλον, προσδίδοντας σε αυτή την χρηστική λαϊκή κατασκευή το πρέπον & σωστό μέτρο, μετουσιώνοντάς την σε αληθινό έργο τέχνης.
 
Ως γνωστόν η Ήπειρος αποτελεί το ορεινότερο τμήμα του Ελληνικού εδάφους. Εδώ βρίσκεται η αγέρωχη οροσειρά της Πίνδου, που αποτελεί το φυσικό όριο της Ηπείρου, με τη Μακεδονία βόρεια και τη Θεσσαλία ανατολικά. 

Όλα τούτα τα βουνά σχηματίζουν ένα μοναδικό γεωγραφικό ανάγλυφο, με πολλές μικρές, μεταξύ τους, κοιλάδες που τις διασχίζουν ένα πλήθος από ποταμούς, παραποτάμους και χειμάρρους.

Το ορεινό κλίμα σε συνδυασμό με τις κλιματολογικές συνθήκες, - πολλές βροχές & άφθονα χιόνια - της προσφέρουν απλόχερα άφθονα νερά, που τρέχουν ασταμάτητα όλο το χρόνο. 

Υπήρξε λοιπόν από πολύ παλιά, επιτακτική η ανάγκη να υπερπηδηθούν αυτά τα υδάτινα εμπόδια που δυσκόλευαν την ελεύθερη μετακίνηση των κατοίκων της.

Τα γεφύρια αυτά, αποτελούν την έκφραση μιας βασικής ανθρώπινης ανάγκης αλλά και δείγμα σεβασμού που έτρεφε ο τότε άνθρωπος για το φυσικό περιβάλλον.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

«….Για να καλύψουν μιαν ανάγκην προέκτειναν τη φύση και κατασκεύασαν γιοφύρια….»διαβάζουμε από το βιβλίο του λαογράφου-ερευνητή Σπύρου Μαντά : "Το γιοφύρι και ο Ηπειρώτης"

Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως ιστορικά οι Hπειρώτες είχαν πάντα παράδοση στις μετακινήσεις, ….αναγκασμένοι να ταξιδεύουν σε αναζήτηση καλύτερης τύχης, μακριά από τον κακοτράχαλο κι άγονο τόπο τους.

Η ανάγκη τους αυτή είχε άμεση σχέση με το βιοπορισμό. Η ενασχόληση τους κυρίως με την κτηνοτροφία και το εμπόριο τους ανάγκαζε να μετακινούνται συνεχώς.

Οι περιβόητοι «Κιρατζήδες» (= αγωγιάτες, επαγγελματίες μεταφορείς), που ονομάζονταν έτσι επειδή έπαιρναν «κιρά κατ’ οκάν» (από την τούρκικη λέξη Kira = ενοίκιο), ανάλογα με την απόσταση και το είδος του αγωγιού (= φορτίου), έχουν γράψει τις δικές τους ιστορίες και έχουν αποτυπώσει ανεξίτηλα τα χνάρια τους σε αυτά τα γεφύρια.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Σήμερα βέβαια μπορεί να μην εξυπηρετούν τις ανάγκες μετακίνησης των κατοίκων των γύρω περιοχών, αλλά στέκουν εκεί αγέρωχα και σίγουρα προσελκύουν το ενδιαφέρον όλων όσων επισκέπτονται την περιοχή.

Ευτυχώς για όλους εμάς, τους λάτρεις των παραδόσεων και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, τα γεφύρια αυτά έχουν χαρακτηριστεί τα τελευταία χρόνια ως «διατηρητέα μνημεία λαϊκής αρχιτεκτονικής» και έχουν διατεθεί σημαντικά κονδύλια για την συντήρηση και ανάδειξη τους.
 
Αντέχοντας λοιπόν στη λαίλαπα του χρόνου και των καιρικών συνθηκών, στέκουν περήφανα, προσπαθώντας να μας μυήσουν στους θρύλους & τις παραδόσεις που κουβαλούν μαζί τους και που χάνονται στο βάθος του χρόνου.
 
Συνεχίζεται ....μέχρι να ξεχειμωνιάσουμε (κυριολεκτικά & μεταφορικά Very Happy Very Happy Very Happy ) .......




***Υ.Γ. : αυτό το τελευταίο κρατήστε το στο νου σας, ….να το ειδούμε στο τέλος αυτού του ταξιδιού !!!  
avatar
Georgedim
Admin


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από Maximos Την / Το Παρ 6 Ιαν 2017 - 17:02

Πολύ ωραίο και μεγάλο κεφάλαιο άνοιξες Γιώργο.
Ένα κεφάλαιο, με πλούσια πολιτιστική κληρονομιά, αρχιτεκτονική και παραδόσεις, όπως λες.
Θα είμαστε συντονισμένοι, καθόσον σίγουρα θα μάθουμε αρκετά.

Πολύ καλό το  ... "Συνεχίζεται ...."
... αλλά το ...  " ... μέχρι να ξεχειμωνιάσουμε (κυριολεκτικά & μεταφορικά Very Happy Very Happy Very Happy )" ...
... μ΄αρέσει περισσότερο ... Rolling Eyes Wink
avatar
Maximos
Admin


http://taxidiarides.forumgreek.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από friar Την / Το Παρ 6 Ιαν 2017 - 20:24

Λοιπόν 
το πρώτο πρέπει να είναι το "Καλογαιρικό" στον Βοϊδομάτη,
το δεύτερο είναι στην Κόνιτσα στον Αωό 
και το τρίτο της "Κλειδωνιάβιστας" στον Βοϊδομάτη, αλλά για αυτό δεν ορκίζομαι.

Τι μου'κανες τώρα, με γύρισες πολλά χρόνια πίσω...
avatar
friar


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από Γιωργάκος Την / Το Σαβ 7 Ιαν 2017 - 10:54

Πολύ ωραίο θέμα άνοιξες Γιώργο .
Αξιοθαύμαστα  για την εποχή του χτίστηκαν .

"georgedim"
Συνεχίζεται ....μέχρι να ξεχειμωνιάσουμε (κυριολεκτικά & μεταφορικά Very Happy Very Happy Very Happy ) .......

Γιώργο σε ευχαριστούμε !!!
avatar
Γιωργάκος


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από Georgedim Την / Το Σαβ 7 Ιαν 2017 - 13:09

friar έγραψε:Λοιπόν 
το πρώτο πρέπει να είναι το "Καλογαιρικό" στον Βοϊδομάτη,
το δεύτερο είναι στην Κόνιτσα στον Αωό 
και το τρίτο της "Κλειδωνιάβιστας" στον Βοϊδομάτη, αλλά για αυτό δεν ορκίζομαι.

Τι μου'κανες τώρα, με γύρισες πολλά χρόνια πίσω...

Στάθη πολύ σωστά μάντεψες για τα δύο πρώτα γεφύρια (...θα τα γνωρίσουμε και αναλυτικότερα στη συνέχεια  study ).

Το τρίτο είναι το γεφύρι της Γκούμανης, κοντά στο χωριό Ράγιο Θεσπρωτίας.

Η φωτογραφία είναι του φιλέλληνα περιηγητή Φρεντ Μπουασονά (Frédéric Boissonnas), ....δανεισμένη από το ενημερωτικό έντυπο της Ένωσης Δήμων & Κοινοτήτων ν. Θεσπρωτίας : "Θεσπρωτία-Ηγουμενίτσα". 

Το συγκεκριμένο γεφύρι δυστυχώς Sad  σήμερα είναι μισοβυθισμένο στη τεχνητή λίμνη του φράγματος του Καλαμά :
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
avatar
Georgedim
Admin


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από caminador Την / Το Σαβ 7 Ιαν 2017 - 19:45

Αγαπητέ μας Γιώργο σ`ευχαριστούμε για την προσπάθεια σου, το θέμα είναι πολύ ενδιαφέρον και θα βοηθήσει να περάσουμε αυτόν το βαρύ χειμώνα (κυριολεκτικά και μεταφορικά) όπως αναφέρεις. Θέλουμε και θα μάθουμε περιμένοντας πότε θα κάνει ξαστεριά.
avatar
caminador


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από gsalonica Την / Το Κυρ 8 Ιαν 2017 - 17:47

Εξαιρετικό θέμα, αναμένουμε την συνέχεια στην θέση του ... συνοδηγού.
clap2
avatar
gsalonica


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από Georgedim Την / Το Δευ 9 Ιαν 2017 - 22:50

Β’ ΜΕΡΟΣ :
 
Ο άνθρωπος στην πορεία του, από εμφανίσεως του στη Γη, αγωνίστηκε να άρει την απομόνωση, να συμφιλιωθεί με τη φύση, να δημιουργήσει πολιτισμό και να βιώσει την ελευθερία του.
Έτσι αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει την ίδια την φύση, προεκτείνοντας της με γέφυρες. Οι γεφυρώσεις αποτελούν ένα από τα πρώτα οδικά έργα του ανθρώπου.

Η ανάγκη για επικοινωνία υπήρξε πάντα ο βασικός καταλύτης για το εμπόριο, την ανταλλαγή προϊόντων, την ενσωμάτωση νέων στοιχείων στην κουλτούρα των κοινωνιών, τις μετακινήσεις πληθυσμών, καθώς και ο κυρίαρχος παράγοντας στη διαμόρφωση των πολιτισμών.


Το γεφύρι της Τσίπιανης, στο Γρεβενίτι (Ανατολικό Ζαγόρι) :
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Έτσι και οι Ηπειρώτες ζώντας λοιπόν σε αυτό το ιδιαίτερο γεωγραφικό ανάγλυφο, είχαν την πρόκληση να δαμάσουν τον ορμητικό Aώο, με τους δύο κύριους παραποτάμους του (Σαραντάπορο και Bίκο (= Bοϊδομάτης)), τον Kαλαμά (Θύαμις στην αρχαιότητα), τον μυστηριώδη Aχέροντα, το Λούρο, τον Άραχθο και τον μυθικό Aχελώο (το φυσικό σύνορο Ηπείρου-Θεσσαλίας).

Βουνά, χαράδρες, ποτάμια, φαράγγια, γκρεμοί εμπόδιζαν τον δρόμο τους, οι Ηπειρώτες όμως κατάφεραν να άρουν αυτά τα εμπόδια, να τα γεφυρώσουν και να ταξιδέψουν μακριά.

Το όρος Μιτσικέλι στο βάθος (θέα από το κεντρικό Ζαγόρι) :
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Τα πέτρινα γεφύρια τους, προέκυψαν εξ ανάγκης και ήταν αποτέλεσμα συμβιβασμού αλλά και ένδειξη σεβασμού προς τη φύση. 

Αυτά τα 700 και πλέον γεφύρια, που κάποια σώζονται μέχρι σήμερα, χτίστηκαν κυρίως την εποχή της Τουρκοκρατίας.

Οργασμός κατασκευής παρατηρήθηκε από τα μέσα του 18ου μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, χρόνια που οι ξενιτεμένοι Ηπειρώτες αφενός μπόρεσαν να βοηθήσουν τον τόπο τους και αφετέρου ενθουσιάστηκαν από την ίδρυση τότε στο νότο του νεοσύστατου ελεύθερου Ελληνικού κράτους.

Σιγά-σιγά, από τα τέλη του 19ου αιώνα, άρχισαν να εμφανίζονται στην περιοχή και γεφύρια νέου τύπου, γεφύρια «έντεχνα», τουλάχιστον στη μορφή. Τώρα πια τα σχέδια τα φτιάχνουν σπουδασμένοι μηχανικοί, αν και συνεχίζουν να τα υλοποιούν, πελεκώντας τις πέτρες και χτίζοντας, οι ίδιοι οι εμπειρικοί τεχνίτες.

Το γεφύρι της Βωβούσας (Ανατολικό Ζαγόρι) :
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Η καθαρά όμως λαϊκή τεχνοτροπία όλο και υποχωρεί. Όλα αυτά θα διαρκέσουν μέχρι εκεί, γύρω στα 1950, που το τσιμέντο θα εισβάλλει, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και σε τούτα τα μέρη.

Τα πιο παλιά, τα πιο χαρακτηριστικά, αλλά και τα πιο γνωστά βρίσκονται στην περιοχή του Ζαγορίου. Ολόκληρη όμως η «ευρύτερη» περιοχή της Ηπείρου έχει να επιδείξει παρόμοια καλλιτεχνήματα.

off  
Μιας και τελευταία γίνεται πολύς λόγος, ….από κάποιους βόρειους γείτονες μας, για δήθεν ύπαρξη εθνοτικών μειονοτήτων τους στην Ήπειρο και πιθανές εδαφικές διεκδικήσεις τους, …..επιτρέψτε μου Embarassed  στο σημείο αυτό , μια απαραίτητη ιστορικά παρένθεση, ….που καταρρίπτει αυτές τις ψευδεπίγραφες και απαράδεκτες τοποθετήσεις, και ….καλό είναι να γνωρίζουμε την αλήθεια Rolling Eyes

Στα «Γεωγραφικά» του Στράβωνα (1ος π.Χ. αιώνας), αναφέρονται ξεκάθαρα τα γεωγραφικά όρια της Ηπείρου, στην αρχαιότητα.

Ο χάρτης της Αρχαίας Ηπείρου :
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Εκτείνονταν λοιπόν από τον Αμβρακικό κόλπο νότια μέχρι το Γενούσο ποταμό (π. Σκούμπη της σημερινής Αλβανίας) βόρεια και από το Ιόνιο πέλαγος δυτικά μέχρι την οροσειρά της Πίνδου ανατολικά :
«….Ταύτην δη την οδό εκ των περί την Επίδαμνον και Απολλωνίαν τόπων ιούσιν εν δεξιά μεν εστί τα Ηπειρωτικά έθνη, κλυζόμενα τω Σικελικώ πελάγει μέχρι Αμβρακικού κόλπου , εν αριστερά δε τα όρη τα των Ιλλυριών , ά προδιήλθομεν και τα έθνη τα παροικούντα….».
Η οδός στην οποία αναφέρεται ο Στράβων είναι η αρχαία Εγνατία, που ακολουθούσε την κατεύθυνση της κοιλάδας του Σκούμπη.
 
Ο ποταμός Γενούσος λοιπόν (σημερινός Σκούμπη) χώριζε την Ήπειρο από το γεωγραφικό διαμέρισμα που άλλοτε λεγόταν Ιλλυρία.
Πηγάζει δυτικά του Πόγραδετς και αφού διασχίσει εγκάρσια, στο μέσο περίπου, το σημερινό Αλβανικό κράτος, χύνεται στην Αδριατική, κάτω από το Δυρράχιο.
Ήταν το προς βορράν φυσικό και πολιτισμικό σύνορο της Ηπείρου, τότε που ο χώρος μπορούσε να διαμορφώνει τρόπο ζωής, ιδιαιτερότητες, κοινή νοοτροπία.
 
Λέγεται μάλιστα πως η ονομασία Ήπειρος προέρχεται από το αρχαίο δωρικό «Άπειρος», δηλαδή Ήπειρος = άπειρος (απέραντη) χώρα, όπου για να την περπατήσει κανείς ήθελε πολύ χρόνο και άλλο τόσο κόπο.
 
Ολόκληρη η περιοχή της Ηπείρου, επίσης, ήταν ιδιαίτερης θρησκευτικής σημασίας για τον Αρχαίο Ελληνικό κόσμο, μιας και εδώ βρίσκονταν το πολύ σημαντικό Μαντείο της Δωδώνης, το δεύτερο σπουδαιότερο μαντείο μετά τους Δελφούς.

Ο αρχαιολογικός χώρος της Δωδώνης :
(υπάρχει και δυνατότητα camper stop 39°32'45.31"Β - 20°47'6.43"Α, ....αλλά την νύχτα χωρίς παρέα, δεν λέει)
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Στους επόμενους αιώνες ακολουθεί η κατάκτηση της Ηπείρου από τους  Ρωμαίους, οι Βυζαντινοί, το Δεσποτάτο της Ηπείρου, οι Σέρβοι του Στέφανου Δουσάν και τέλος οι Οθωμανοί.

Η συμβολή των Ηπειρωτών στην Επανάσταση του 1821 και στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος υπήρξε καθοριστική, αδιαμφισβήτητη και ουσιαστική, παρότι αρχικά η Ήπειρος δεν περιλαμβάνονταν σε αυτό.
 
Ακολουθούν οι Βαλκανικοί πόλεμοι, η προσάρτηση του συνόλου της Ηπείρου στην Ελλάδα, η αποχώρηση του Ελληνικού στρατού το 1914 από την Βόρεια Ήπειρο με το Σύμφωνο της Φλωρεντίας και την παρέμβαση των Ιταλών που επιθυμούσαν τον απόλυτο έλεγχο της Αδριατικής, το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, η Αυτόνομη Δημοκρατία της Βόρειας Ηπείρου, ο Α’ Π.Π. και η Διάσκεψη των Παρισίων το 1919, που επαναπροσαρτά την Β. Ήπειρο στην Ελλάδα (συμφωνία Τομάσο Τιτόνι & Ελευθ. Βενιζέλου) και τέλος η Σύνοδος των Πρέσβεων (Σεπτέμβριος 1920) που με παρέμβαση πάλι των Ιταλών (οι οποίοι ευλογούσαν τα γένια τους), αναγνώρισε την οριστική κυριαρχία των Τιράνων επί της Β. Ηπείρου.

Αντιλαμβάνεστε μετά απ’ όλα αυτά, …..ότι όχι απλά δεν δικαιούνται να ομιλούν περί δήθεν μειονοτήτων & διεκδικήσεων στην Ήπειρο, ….αλλά θα πρέπει και κάποιος να τους υπενθυμίσει πως έχουν ιστορικά & αληθινά τα πράγματα study .
 
Κλείνουμε την παρένθεση και συνεχίζουμε.

Ανεβαίνοντας την Γκαμήλα (Τύμφη). Στο βάθος η Αστράκα και δεξιά κάτω η περιβόητη Δρακολίμνη :
(από παλαιότερη ορειβατική εξόρμηση Very Happy )
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Αρωγός σε αυτή την προσπάθεια κατασκευής των γεφυριών, υπήρξε η μετανάστευση και η οικονομική ανάπτυξη της περιοχής, κυρίως λόγω των εμπορικών συναλλαγών των Ηπειρωτών με τα Βαλκάνια και τις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης.

Η εγγενής αγάπη των Ηπειρωτών για τον τόπο τους, τους οδηγούσε όταν επέστρεφαν επιτυχημένοι πια σε αυτόν, να κάνουν κάτι που να μείνει αφενός για να εξυπηρετεί τις ανάγκες των συγχωριανών τους κι αφετέρου για να μείνει το όνομα τους στην ιστορία.
 
Η χρηματοδότηση ενός πέτρινου γεφυριού, λόγω του υψηλού κόστους, έπαιρνε τέτοιες διαστάσεις στα μάτια του απλού κόσμου, που τελικά οδήγησε στην καθιέρωση της λαϊκής ρήσης «…γιοφύρι θα φκιάσεις, αν κάμεις τούτο το καλό…».
 
Το χτίσιμο ενός γεφυριού βέβαια ήταν ένα πολύ δύσκολο έργο και συχνά πολλά γεφύρια καταστρέφονταν είτε από τη δύναμη του νερού, είτε από κατασκευαστικά λάθη λόγω έλλειψης επαρκών μέσων, αναγκάζοντας τους μαστόρους να τα φτιάξουν από την αρχή.
Αυτό γεννούσε το φόβο και την αγωνία στους πρωτομάστορες, απέναντι στο απρόοπτο και το άγνωστο.

Από την άλλη αυτές οι κακοτυχίες εξήραν την φαντασία του προληπτικού λαού μας, που απέδιδε την αποτυχία σε κάποιο αλλόκοτο ή δαιμονικό «όν», που εχθρεύονταν τους μαστόρους, εμπόδιζε το χτίσιμο και χαλούσε τις κατασκευές τους, ζητώντας κάποιες φορές ικανοποίηση μέσα από προσφορές ή θυσίες.

Το θρυλικό γεφύρι της Άρτας :
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
 
Έτσι γεννήθηκαν στη λαϊκή πεποίθηση μύθοι και θρύλοι που στοίχειωναν το κάθε γεφύρι και έχουν φθάσει ως τις μέρες μας, αποτελώντας επιπλέον πολύτιμα στοιχεία της λαογραφίας μας. Χαρακτηριστικό γνωστό παράδειγμα, το γεφύρι της Άρτας.
 

Συνεχίζεται …..
avatar
Georgedim
Admin


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από friar Την / Το Δευ 9 Ιαν 2017 - 23:19

georgedim έγραψε:Συνεχίζεται …..

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
avatar
friar


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από caminador Την / Το Τρι 10 Ιαν 2017 - 18:37

cof5   hi7
avatar
caminador


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από Georgedim Την / Το Τετ 11 Ιαν 2017 - 22:27

Γ’ ΜΕΡΟΣ :
 
Το σύνολο των Ηπειρώτικων γεφυριών έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα, γι’ αυτό και ξεχωρίζουν από τα υπόλοιπα γεφύρια του Ελλαδικού χώρου.
 
Κατά τον λαογράφο Σπύρο Μαντά, αυτή η ιδιαιτερότητα στην τεχνοτροπία των Ηπειρώτικων γεφυριών έγκειται και στην αμφίδρομη σχέση ανθρώπου και χώρου.

Ο αυτοδίδακτος λαϊκός τεχνίτης της πέτρας, στην Πίνδο, άντλησε έμπνευση & δυνατότητες από το ανάγλυφο του περιβάλλοντος χώρου και με τα υλικά του χώρου αυτού δημιούργησε, ….επιστρέφοντας στην φύση το ανάγλυφο της.

Ο παγωμένος Βίκος, ....με τα "φιόρδ" του :
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Τα έργα τους δεν προέκυψαν από κάποιο σχεδιαστήριο, ούτε προηγήθηκε της κατασκευής τους, μελέτη στατικότητος. Αποτέλεσαν αυθεντικά προϊόντα λαϊκής τέχνης που χαράζονταν επί τόπου με γνώμονα τη φύση και την ανθρώπινη ανάγκη.
 
Ο Ηπειρώτης τεχνίτης της πέτρας, ο «κούδαρης», ακολούθησε θαρρείς από ένστικτο, μια σοφή και αλάνθαστη μεθοδολογία.
Αντί να αγνοήσει και να κοντράρει τη φύση, προτίμησε να συνδιαλεγεί μαζί της.  
 
Κατά κανόνα τα γεφύρια είναι απέριττα χωρίς διακοσμήσεις, είναι χτισμένα κυρίως σε ορεινούς όγκους, δίνουν την αίσθηση ότι αποτελούν φυσική προέκταση των βράχων και καθένα τους εκφράζει το «μεράκι», την δεξιοτεχνία του πρωτομάστορα και το «βαλάντιο» του χορηγού του.

Το γεφύρι "Νούτσου-Κόκκορη" (Κεντρικό Ζαγόρι) :
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Στη λαϊκή κουλτούρα, πέρα από την καθαρά λειτουργική ιδιότητα τους, τα γεφύρια μέσα από τις δυσκολίες κατασκευής τους, την ευρηματικότητα των μαστόρων, το ρίσκο, την επιμονή να ολοκληρωθούν, έχουν και συμβολική αξία, αποτελώντας τρόπον τινά ένα σύμβολο αφοσίωσης.
Από τη δοξασία αυτή προέρχεται η ρήση : «να γένω γης να με πατάς, γιοφύρι να διαβαίνεις».
 
Μετά αυτήν την μακροσκελή εισαγωγή Embarassed Rolling Eyes  και ….προτού γνωρίσουμε το καθένα ξεχωριστά μέσα από τους μύθους και θρύλους του, ….ας δούμε τα κοινά, αδρά χαρακτηριστικά όλων αυτών των γεφυριών.
 
Το υλικό κατασκευής τους είναι κυρίως ο σχιστόλιθος, πέτρωμα που αφθονεί στην περιοχή. Τις πέτρες αυτές τις δούλευαν στο χέρι με το καλέμι για να πάρουν το σχήμα που επιθυμούσε ο μάστορας και να «κουµπώσουν» µε τις άλλες και να γίνουν ένα σώµα. Οι μάστορες που διαμόρφωναν τις πέτρες στο χέρι ονομάζονταν «πελεκάνοι» (από το αρχ. ρήμα πελεκώ (εξ ου και πέλεκυς) = επεξεργάζομαι, διαμορφώνω κάποιο υλικό).

Οι επιβλητικοί "Πύργοι της Αστράκας", στο Πάπιγκο (Δυτικό Ζαγόρι), 
με το χαρακτηριστικό "ασβεστολιθικό" πέτρωμα της περιοχής :
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Ως συνδετικό υλικό μεταξύ των πετρών, χρησιμοποιείται το «κουρασάνι» (από την τουρκική λέξη horasan = κονιάμα, λάσπη), το οποίο όμως διαφοροποιείται ανά περιοχή και ανά γεφύρι.
Βασικά συστατικά του είναι ο σβησμένος ασβέστης, το νερό, το χώμα και το κεραμίδι. Συχνά στο μίγμα προστίθεται και ελαφρόπετρα, άχυρα, τραγόμαλο και ασπράδια αυγών, τα οποία λειτουργούν ως ενισχυτικές ίνες.
 
Σημαντικό στοιχείο στην κατασκευή του κάθε γεφυριού αποτελεί η θεμελίωση. Χρησιμοποιούνται πέτρες μικρού μεγέθους, εκτός από εκείνες οι οποίες χρησιμοποιούνται στα σημεία της έδρασης στους βράχους, οι οποίες κατά κανόνα είναι μεγαλύτερες.
 
Τα γεφύρια τοποθετούνται στα σημεία όπου το ποτάμι στενεύει και υπάρχουν πολλά και στέρεα βράχια.
 
Το χτίσιμο ξεκινά ταυτόχρονα και από τις δύο πλευρές της βάσης του γεφυριού, και προχωρά σταδιακά προς την κορυφή, διαμορφώνοντας το τόξο. Στην κορυφή του τόξου τοποθετούσαν την τελευταία πέτρα τον «θολίτη» ή «κλειδί», γιατί κλείδωνε την κατασκευή.

Σε γενικές γραμμές τα «μονότοξα» γεφύρια βρίσκονται στα βουνά, διότι εκεί τα ποτάμια έχουν μικρό πλάτος και είναι πιο ορμητικά. Τα «πολύτοξα» γεφύρια κατά κανόνα βρίσκονται στις πεδιάδες, διότι τα ποτάμια  έχουν συνήθως μεγάλο πλάτος και χάνουν την ορμητικότητά τους.

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Το σχήμα των «τόξων» (= καμάρων) είναι συνήθως ημικυκλικό. Στις άκρες των τόξων υπάρχουν οι «πρόβολοι», όπου στηρίζεται η αψίδα, ενώ μπροστά στους προβόλους (στην κατεύθυνση ροής του ποταμού) υπάρχει ο «κόφτης» για να αναχαιτίζει τη δύναμη του νερού και στο πίσω μέρος των προβόλων η «κόντρα», για να στηρίζει και να μειώνει το στροβιλισμό του νερού.
 
Ανάλογα με τη μαεστρία του πρωτομάστορα ένα γεφύρι μπορεί να έχει στους προβόλους και μικρότερα τόξα ή καμάρες, ώστε να ελαφραίνουν την κατασκευή και να επιτρέπουν την ευκολότερη διέλευση του νερού σε περίπτωση πλημμύρας.
Τα τόξα αυτά ονομάζονται «ανακουφιστικά».

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
Υπόμνημα σκαριφήματος :
1. Βάθρο, Ποδαρικό 1α. Ακρόβαθρο, Έξω ποδαρικό 1β. Μεσόβαθρο, Μέσα ποδαρικό 2. Θεμέλιο, Θεμέλι. 3. Πάσσαλοι θεμελίωσης 4. Πρόβολος, Έμβολο, Πρόμαχος, Καλκάν 4α. Πρόβολος ανάντι, Προρρήνιο, Κόφτης 4β. Πρόβολος κατάντι, Μεταρρήνιο, Κόντρα 5. Ημικώνιο 6. Σκαλότρουπα. 
7. Τόξο, Βόλτο, Καμάρα, Θόλος, Αψίδα 7α. Κύριο ή βασικό τόξο, Μεσιακιά καμάρα 7β. Βοηθητικό τόξο 7γ. Ανακουφιστικό τόξο, Παράθυρο,                Ψευτοθυρίδα, Παραθόλι 8. Μάσκα, Γένεση τόξου 9. Διάζωμα, Στεφάνι 10. Καμαρολίθια, Θολίτες, Αψιδόλιθοι, Τοξόλιθοι 11. Εσωρράχιο, Άντυγα. 
12. Εξωρράχιο 13. Κλειδί 14. Άρπιζα 15. Τύμπανο, Μέτωπο 16. Κόγχη, Πουλίτσα 17. Πλάκα, Σενές 18. Έρμα - γέμισμα. 19. Διάδρομος διάβασης, Οδόστρωμα, Κατάστρωμα, Καλντερίμι, Λιθόστρωτο 20. Ούβια, Ούγια, Καρτέρι 21. Αρκάδες 22. Κράσπεδο, Στηθαίο, Πεζούλι, Παραπέτο,Κουρκουλούκι, Φλάχτρες, Κοθώρια 23. Καπάκι, Κουπαστή, Κουπαρτίνα, Κοπερτίνα

Η επιφάνεια των γεφυριών είναι πέτρινη και κατασκευασμένη με την τεχνική του καλντεριμιού (από την Τουρκική λέξη «kaldırım» = πεζόδρομος).
 
Δηλαδή ακατέργαστες πέτρες που τοποθετούνταν οριζόντια και κάθετα με ενδιάμεσα δεσίματα. Αλλού τα δεσίματα ήταν πυκνά, κάθετα ή πλαγιαστά στο δρόμο και αλλού αραιά.
Κατά περίπτωση σχηματίζονταν και μικρά σκαλοπάτια. Όλα εξαρτιόνταν από την κλίση του δρόμου, τις βροχοπτώσεις, τις χιονοπτώσεις και τον κίνδυνο που δημιουργούσαν τα χειμωνιάτικα παγώματα. Βασικός σκοπός ήταν να μην φθείρεται εύκολα η επιφάνεια από τις καιρικές συνθήκες και να διευκολύνονται οι άνθρωποι και τα ζώα, στο ανέβασμα και το κατέβασμα.

Η επιφάνεια του γεφυριού, ....με το "καλντερίμι" και τις "αρκάδες" :
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
 
Στα πλάγια του γεφυριού υπάρχουν τα πεζούλια για την προστασία των διερχομένων, που συνήθως διαμορφώνονταν με κάθετα τοποθετημένες στενόμακρες πέτρες τις «αρκάδες». Κάποιες φορές όμως τοποθετούσαν «παραπέτα» δηλαδή κτιστά στηθαία, όπως στο γεφύρι της Άρτας.
 
Γύρω από τα γεφύρια πολλές φορές έκτιζαν και άλλα κτίσματα όπως εικονοστάσια, βρύσες, μύλους, χάνια. Σε κάποια υπήρχαν και οι «κούλιες» = φυλάκια με μόνιμη φρουρά που έλεγχε τους διερχόμενους, ….πρόδρομες μορφές των σημερινών διοδίων Razz .
  
Και περνάνε στο προσωπικό που επιμελούνταν το χτίσιμο τους.

 
Οι άνθρωποι που θα αναλάμβαναν ένα τέτοιο έργο, να δαμάσουν δηλαδή τη φύση, υπερπηδώντας την ορμή της, δεν ήταν ανάγκη να αναζητηθούν μακριά. Η ίδια η περιοχή αποτελούσε φυτώριο σπουδαίων μαστόρων, με δοκιμασμένες τις ικανότητές τους. Η Βούρμπιανη και η Πυρσόγιαννη ήταν ονομαστά χωριά για τους μαστόρους τους.
 
Οι μάστορες αυτοί ήταν οργανωμένοι σε «μπουλούκια» ή «συνάφια» (= από την τουρκική «esnaf» =  σύνολο ανθρώπων που ασχολούνται με την ίδια τέχνη ή το ίδιο επάγγελμα) και ονομάζονταν «κιοπρουλήδες» (= από την τουρκική λέξη köprü (κιοπρού) =γέφυρα) ή και «κουδαραίοι» (από το βλάχικο «κούδα» = πέτρα).
 
Τα μπουλούκια αυτά στηρίζονταν λειτουργικά στο εθιμικό δίκαιο, σε αυστηρούς άγραφους κανόνες και σε μια πειθαρχημένη ιεραρχία.
 
Οι συντεχνίες αυτές ξεκινούσαν εργασίες στο τέλος της άνοιξης, που τα νερά λιγόστευαν και έπρεπε μέχρι το φθινόπωρο να έχουν τελειώσει το έργο τους. Διαβάζουμε « …..έρχονταν στον κάμπο τ' Άι-Γιωργιού και επέστρεφαν τ' Αι-Δημητριού….».

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Eπικεφαλής της κάθε ομάδας ήταν ο «πρωτομάστορας», που την διηύθυνε οργανωτικά, κατασκευαστικά. Έπρεπε να είναι ευρηματικός, επιδέξιος σχεδιαστής με καλλιτεχνικό ένστικτο και εικαστική εκφραστικότητα, να έχει φαντασία, να είναι τολμηρός, καπάτσος στη δουλειά αλλά και στο παζάρεμα της.
Στην ομάδα υπήρχε, όπως είπαμε, μια ιεραρχία με πολλές βαθμίδες εργατών και κάθε λογής ειδικότητες.
 
Αμέσως μετά τον πρωτομάστορα, στην ιεραρχία ήταν οι απλοί μάστορες ή «καλφάδες» (= από το Τουρκικό kalfa = μάστορας), που ήταν κυρίως πετράδες, πελεκάνοι ή μαραγκοί.
Οι Τούρκοι τους αποκαλούσαν «οι φίλοι του Θεού» και τους έτρεφαν ιδιαίτερη εκτίμηση, λόγω της οξυδέρκειας, της σκληραγώγησης, της φιλεργίας και της υπομονής που τους χαρακτήριζε.
  
Ακολουθούσαν τα «τσιράκια» (=από το Τουρκικό çιrak = παραγιός), δηλαδή οι νεαρότεροι και πιο άπειροι, που μάθαιναν την τέχνη, φτιάχνοντας λάσπη και σπάζοντας πέτρες.
Τα μουλάρια αποτελούσαν μέρος της ομάδας, αφού αναλάμβαναν το ρόλο των μεταφορών.
 
Οι τεχνίτες των «μπουλουκιών» είχαν αναπτύξει και μια συνθηματική γλώσσα επικοινωνίας του συναφιού, τα «κουδαρίτικα», την οποία μετέδιδαν από γενιά σε γενιά, όπως και τα μυστικά της δουλειάς.
Τη γλώσσα τους,  την απάρτιζαν λέξεις του τοπικού Ηπειρώτικου ιδιώματος με λέξεις-δάνεια από τα Βλάχικα, τα Αρβανίτικα, τα Ρόμκα (= γύφτικα) καθώς και λέξεις που επινοούσαν οι ίδιοι οι μάστορες.
 
Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζουν όσα καταγράφονται στην λαογραφία, σχετικά με τα έθιμα που τηρούσαν τα «συνάφια» μεταξύ τους.

Το γεφύρι Πλακίδα ή Καλογερικό (καλντερίμι & αρκάδες σε πρώτο πλάνο) :
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
 
Διαβάζουμε λοιπόν για το «κουρμπάνι» (= σφάξιμο ζώου στα θεμέλια του έργου), που αποτελεί συνέχεια ενός αρχαιοελληνικού εθίμου (σπονδές στους Θεούς), που διατηρήθηκε με παραλλαγές σε όλο τον ευρύτερο Ελλαδικό χώρο, μέχρι τις μέρες μας. Γίνονταν για το «αντέτι» (= για το καλό), και από το σφαγμένο ζώο επιτρέπονταν να φάνε μόνο οι του «μπουλουκιού» και όχι άλλοι.
 
Πολλές φορές στα θεμέλια έπρεπε οι δωρητές να ρίξουν ασημένια ή χρυσά νομίσματα, για να «βροντήσουν» και να εξευμενισθούν τα κακά πνεύματα του ποταμού. Τα νομίσματα αυτά στο τέλος της τελετής, που έφευγε ο πολύς κόσμος, τα έπαιρνε ο πρωτομάστορας, αφού άφηνε κάποια λίγα στα θεμέλια Very Happy .
 
Προς το πέρας του έργου υπήρχαν τα «μπαξίσια» (από την τουρκική bahşiş = φιλοδωρήματα) και τα «μανδηλώματα» (= οι μάστορες έφτιαχναν δυο ξύλινους σταυρούς, στολισμένους με λουλούδια, και έδεναν ένα σκοινί ανάμεσα. Όσοι από τους κατοίκους του χωριού ήθελαν κρεμούσαν στο σχοινί δώρα για τους μάστορες).

Όταν τελείωνε το έργο και γίνονταν τα εγκαίνια ακολουθούσε το «ζιαφέτι» (από την τουρκική λέξη ziyafetτο φαγοπότι, το ξεφάντωμα, το γλέντι). Η λέξη έχει περάσει σε όλες τις βαλκανικές γλώσσες και ακούγεται έως σήμερα, ιδίως για τα γλέντια που γίνονται στα πανηγύρια και τις συναθροίσεις στα χωριά του Ζαγορίου, με το κλαρίνο να έχει τον πρώτο λόγο.

 
Τα «μπουλούκια» εκτός από τεχνίτες ήταν και ταξιδευτές. Οι αποστάσεις που κάλυπταν και η ζήτηση που είχαν, εξαρτιόταν κυρίως από την ικανότητα και τη φήμη του πρωτομάστορα.
Τη δουλειά βέβαια την μαθαίνανε όλοι από μικρά παιδιά και από την αρχή. Η προαγωγή σε κάθε βαθμίδα ήταν σταδιακή και κάτω από το άγρυπνο μάτι και την ευθύνη του πρωτομάστορα.  

Το "ρημαγμένο" γεφύρι του Αη Μηνά, στο Μεσοβούνι Αργιθέας (Άγραφα) :
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Η συντεχνία των Ιωαννίνων ήταν η μεγαλύτερη στην Ήπειρο και αριθμούσε περί τα 450 άτομα.
Πέρα από αυτό, επειδή πάντοτε έχτιζαν κατά ζευγάρια, ο έξω (ο καλύτερος), προς την πλευρά του ρου του ποταμού, θα πρέπει να νοιαζόταν για το πώς χτίζει ο μέσα (ο νεώτερος), γιατί έχτιζαν και έδεναν το γεφύρι μαζί.
 
Το κτίσιμο των γεφυριών ήταν μια πρόκληση για τους τεχνίτες, γιατί η ίδια η κατασκευή είχε πολλές δυσκολίες και απρόοπτα. Απαιτούσε προσαρμογή στη φύση, πειθαρχία, επιμονή, τόλμη. Οι Ηπειρώτες «κιοπρουλήδες» κατάφερναν όμως να δημιουργούν σεβόμενοι τη φύση και δημιουργώντας μοναδικά έργα λαϊκής τέχνης.
 

Συνεχίζεται ……
avatar
Georgedim
Admin


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από traveller Την / Το Πεμ 12 Ιαν 2017 - 6:35

updown ..........Υποκλινομαι στα γραφομενα σου Γιωργο !!!
Αρκετα γεφυρια του Ζαγοριου που αναφερεις τα εχω επισκευτει..
Σαραντα εξη χρονια που ταξιδευω στην Ηπειρο ''''''''' τετοιες λεπτομερειες δεν τις γνωριζα  !!!
Συνεχισε ομως κι'εμεις εδω θα σε ακολουθαμε σε αυτο το πανεμορφο ταξιδι.. thay
avatar
traveller


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από gsalonica Την / Το Πεμ 12 Ιαν 2017 - 9:56

RESPECT hand
avatar
gsalonica


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από friar Την / Το Πεμ 12 Ιαν 2017 - 10:01

georgedim έγραψε:Οι συντεχνίες αυτές ξεκινούσαν εργασίες στο τέλος της άνοιξης, που τα νερά λιγόστευαν και έπρεπε μέχρι το φθινόπωρο να έχουν τελειώσει το έργο τους. Διαβάζουμε « …..έρχονταν στον κάμπο τ' Άι-Γιωργιού και επέστρεφαν τ' Αι-Δημητριού….».
Οι δυο αγίοι μάλουναν Αϊγεώργης κι Αϊδημήτρης
Γυρνάει Αϊδημήτρης κι τουν λέει τον λέγ’ τον Αϊγεώργη
- Αϊγεώργη, Αϊγεώργη, βούργαρι και σκουρπουφαμιλήτη
ιγώ μαζούνω φαμπιλιές κι εσύ με τις χουρίζεις
σμαζώνου μάνες με παιδιά κι συ με τις χουρίζεις
ιγώ σμίγου αντρόγυνα κι συ μι τα σκουρπίζεις
Γυρνάει Αϊγεώργης κι τουν λέει, γυρνάει κουβεντιάζει.
- Δεν φταίγου ’γώ Αϊδημήτρη μου δεν φταίγου αδερφέ μου
μόν’ φταίγει ου σκυλουβασληάς ου αφέντης ου βεζύρης
που έδουκαν τουν ορισμό να φύγουν οι μαστόροι.
avatar
friar


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από friar Την / Το Πεμ 12 Ιαν 2017 - 10:10

Τα μπουλούκια αποτελούνταν συνήθως από αδερφοξάδερφα του πρωτομάστορα και όταν δεν συμπλήρωναν και περίσσευε θέση, τότε έπαιρναν και κάποιον άλλο, ο οποίος δεν είχε συγγένεια με τους υπόλοιπους, αλλά κατάγονταν από το ίδιο χωριό.
Σπάνια συμμετείχε κάποιος από άλλο χωριό. Αν καμιά φορά τύχαινε να πάρουν μαζί τους κανένα παιδί από διπλανό χωριό, τότε τον έβαζαν να κάνει μόνο βοηθητικές δουλειές, όπως να κουβαλάει πέτρες απ’ το νταμάρι, να φτιάχνει και να κουβαλάει λάσπη και να βόσκει τα ζώα εργασίας στα χέρσα λιβάδια το βράδυ.

Όχι να μας πάρουν και την τέχνη....
avatar
friar


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από Georgedim Την / Το Πεμ 12 Ιαν 2017 - 11:15

Στάθη, πολύ σωστή η παρατήρηση σου.

Αν ανατρέξουμε πίσω στο χρόνο θα ιδούμε ότι στα περισσότερα χωριά της Πίνδου, ζούσαν κυρίως νομάδες κτηνοτρόφοι.

Η συγκρότηση τους ήταν με "οικογενειακά", ως επι το πλείστον χαρακτηριστικά, ....ειτε εξ αίματος, ....είτε εξ αγχιστείας.

Η παράδοση αυτή λοιπόν, συνεχίστηκε και στα μπουλούκια.

Εθνολογικά στο ανατολικό Ζαγόρι κατοικούσαν κυρίως Βλάχοι, ενώ στο κεντρικό & δυτικό Ζαγόρι γηγενείς Ηπειρώτες.
avatar
Georgedim
Admin


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από friar Την / Το Πεμ 12 Ιαν 2017 - 12:30

Αν μπορώ να βάλω ακόμα μια παρένθεση, όλα ξεκίνησαν από πρόχειρες ξύλινες γέφυρες, σήμερα γνωστές ως λιάσια ή λεσιά, που χρησιμοποιούνται ακόμη σε μικρά ποτάμια. Αυτές οι γέφυρες δεν έχουν δικά τους βάθρα, αλλά στερεώνονται σε δέντρα ή βράχια στις όχθες των ποταμών. Για να γίνει μια γέφυρα πιο ασφαλής χρησιμοποιούνταν ξύλινα ή πέτρινα μεσόβαθρα και κατάστρωμα από κορμούς και μικρότερα ξύλα.
Άλλες συντηρούνται ως αξιοθέατα 
Πάντα Βρέχει 
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

η έχουν αφεθεί στην τύχη τους για να καταρρεύσουν
Εύηνος
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Ταρζανιές από την παλιά καλή εποχή 
avatar
friar


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από caminador Την / Το Παρ 13 Ιαν 2017 - 20:17

"Συνταξιδεύουμε" με την Ιστορία και Θρύλους του παρελθόντος...
avatar
caminador


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από Maximos Την / Το Παρ 13 Ιαν 2017 - 21:32

Μπράβο Γιώργο (georgedim) ... cheers  ... σ' ευχαριστούμε ... cheers cheers
Τελικά το ταξίδι αυτό, μπαίνει και σε ενδότερα μονοπάτια ...
Μαθαίνουμε και για την τεχνική της κατασκευής ... per1

Στάθη, με εκπλήσσεις θετικά !  hi
Βλέπω, να έχεις μια παρουσία ... και με ντοκουμέντα, σε πολλά μέρη !!
avatar
Maximos
Admin


http://taxidiarides.forumgreek.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από Georgedim Την / Το Παρ 13 Ιαν 2017 - 22:27

Maximos έγραψε:....Τελικά το ταξίδι αυτό, μπαίνει και σε ενδότερα μονοπάτια ...
Μαθαίνουμε και για την τεχνική της κατασκευής .... [Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.] 

Μάξιμε χαίρομαι που σας αρέσει, .....εξάλλου βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή cheers  (.... υποσχέθηκα πως θα ξεχειμωνιάσουμε Razz ).

Υλικό (....φωτογραφικό & λαογραφικό), ....υπάρχει άφθονο. 

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Όπως έγραψα και στην εισαγωγή, θα είναι ένα ...."λίγο" διαφορετικό ταξίδι, ....όπου η εικόνα θα "τροφοδοτείται" με θρύλους & παραδόσεις.

Η μεγαλύτερη και ....ίσως άγνωστη Rolling Eyes ομορφιά αυτών των γεφυριών, θεωρώ Embarassed πως κρύβεται ...."κάτω" από τις πέτρες τους !!!
avatar
Georgedim
Admin


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από Νικόλας Μητσόπουλος Την / Το Σαβ 14 Ιαν 2017 - 13:18

σ' ευχαριστούμε Γιώργο (georgedim)...
  Άψογη η παρουσίαση, η τεκμηρίωση, η φωτογράφιση και υπομονή... υπάρχει!clap1
 Να επιχειρούσαμε- εσύ δηλαδή- μια τοποθέτηση τους επί χάρτου με συντεταγμένες; η μήπως είδει υπάρχει; eye
avatar
Νικόλας Μητσόπουλος


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από Georgedim Την / Το Σαβ 14 Ιαν 2017 - 14:10

Νικόλας Μητσόπουλος έγραψε: ....Να επιχειρούσαμε- εσύ δηλαδή- μια τοποθέτηση τους επί χάρτου με συντεταγμένες; η μήπως είδει υπάρχει; ....

Νικόλα, ....όταν θα γνωρίσουμε καθένα ξεχωριστά τα γεφύρια, θα υπάρχουν και οι συντεταγμένες. Τι ταξιδιωτική περιγραφή θα ήταν ....χωρίς συντεταγμένες. ....Μισές δουλειές θα κάνουμε Very Happy Very Happy .

Θα αφορούν όμως τον χώρο που είχαμε σταθμεύσει με το αυτοκινούμενο. 

Από εκεί συνήθως υπάρχει σύντομο μονοπάτι (συνήθως σηματοδοτημένο) που οδηγεί στο γεφύρι, ...αν και κάποια λίγα βρίσκονται σχεδόν δίπλα στους επαρχιακούς δρόμους ή είναι ορατά απ΄αυτούς.
avatar
Georgedim
Admin


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από Νικόλας Μητσόπουλος Την / Το Σαβ 14 Ιαν 2017 - 17:16

Δεν αμφέβαλα ούτε στιγμή!!!
 Αν τώρα οι συντεταγμένες παραπέμπουν σε χώρους πάρκινγκ, άρα και ασφαλούς προσέγγισης.... smile1
Πώς να κρύψει την χαρά του ο ταξιδιάρης!!!   dance  hi3 cl1
avatar
Νικόλας Μητσόπουλος


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από Maximos Την / Το Σαβ 14 Ιαν 2017 - 19:05

georgedim έγραψε:
Μάξιμε χαίρομαι που σας αρέσει, ... εξάλλου βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή cheers (... υποσχέθηκα πως θα ξεχειμωνιάσουμε Razz

Υλικό (....φωτογραφικό & λαογραφικό), ....υπάρχει άφθονο. 

Όπως έγραψα και στην εισαγωγή, θα είναι ένα ... "λίγο" διαφορετικό ταξίδι, ... όπου η εικόνα θα "τροφοδοτείται" με θρύλους & παραδόσεις.

Η μεγαλύτερη και ... ίσως άγνωστη Rolling Eyes ομορφιά αυτών των γεφυριών, θεωρώ Embarassed πως κρύβεται ..."κάτω" από τις πέτρες τους !!!
Μια χαρά Γιώργο ... μια χαρά.
... και πάρα πολλά ευχαριστούμε ... cheers
avatar
Maximos
Admin


http://taxidiarides.forumgreek.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Τα γιοφύρια της Ηπείρου, .....όταν η ανάγκη γίνεται τέχνη !!!

Δημοσίευση από Georgedim Την / Το Σαβ 14 Ιαν 2017 - 20:59

Δ’ ΜΕΡΟΣ :
 
Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, ....επόμενο ήταν και το κόστος κατασκευής των γεφυριών να είναι ανάλογα υψηλό και μπορούσε να φθάσει μέχρι και τα 200.000 γρόσια (= 2.000 λίρες).
 
Έτσι την απόφαση για το κτίσιμο ενός γεφυριού έπρεπε να την πάρει ολόκληρο το χωριό και αν δεν υπήρχε βοήθεια από ευεργέτη – δωρητή εύπορο Έλληνα ή Τούρκο αξιωματούχο, τότε υποχρεώνονταν όλοι οι κάτοικοι να συνεισφέρουν στην ανέγερση του.

Γεφύρι Κούρτιας, Ι.Μ. Βουτσά (Ανατολικό Ζαγόρι)
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Σε περίπτωση «δωρητού» που αναλάμβανε εξ ολοκλήρου την κατασκευή, το γεφύρι έπαιρνε το όνομα του, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης εκ μέρους του χωριού.
Διαφορετικά οι κάτοικοι του χωριού αναλάμβαναν οι ίδιοι την ονοματοδοσία του γεφυριού.
 
Αναφέρεται στην λαογραφία πως για τους δωρητές η κατασκευή γεφυριού, ήταν μέσο κοινωνικής καταξίωσης και προσφοράς, γι΄ αυτό και η φράση «….γιοφύρι θα φκιάσεις αν κάμεις τούτο το καλό….», που είδαμε στο Β’ μέρος.
Υπήρχε επίσης και η δοξασία πως τέτοια έργα συνέβαλαν στη σωτηρία της ψυχής του δωρητή.
 
Το μόνο πρόσωπο που δεν έδινε το όνομα του στο γεφύρι ήταν συνήθως ο πρωτομάστορας, με εξαίρεση το γεφύρι του Μανώλη στον ποταμό Αγραφιώτη, στην Ευρυτανία.
 
Φυσικό επόμενο ήταν με τέτοιες δυσκολίες στην κατασκευή, να υπήρξαν και αποτυχίες. Περιπτώσεις που συχνά άγγιζαν τα όρια της τραγωδίας. Αρκετά γεφύρια χρειάστηκαν δυο και τρεις προσπάθειες μέχρι να στεριώσουν και κάποιες φορές όχι δίχως θύματα.

Γεφύρι Κούρτιας, Ι.Μ. Βουτσά (άποψη από τον παραπόταμο του Άραχθου, Βάρδα) :
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
 
Μα ο αυτοδίδακτος μάστορας έτσι μάθαινε να πορεύεται, αυτή ήταν η μοίρα του. Πάθαινε και μάθαινε.
 
Ο γνωστός θρύλος του γεφυριού της Άρτας σ’ αυτήν ακριβώς την αγωνία του πρωτομάστορα αναφέρεται. Για να σταθεί εκεί το γεφύρι, λένε, χρειάστηκε να θυσιαστεί στα θεμέλια η ίδια η γυναίκα του. Βαρύ το τίμημα.
 
Ας μην ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε σε μια εποχή όπου ό,τι ξέφευγε απ’ το κοινό μέτρο φάνταζε στον απλό κόσμο ανεξήγητο, ίσως και δαιμονικό.
Για να μπορέσει να το δικαιολογήσει γέννησε ένα σωρό παραδόσεις, θρύλους, δοξασίες, προλήψεις, που δεν είναι τίποτα άλλο, παρά απλοϊκές, σε μορφή παραμυθιού, προσεγγίσεις του ανεξήγητου.
 
Η θυσιασμένη ανθρώπινη ψυχή, πίστευαν τότε όλοι, πως σαν "καλό στοιχειό" του νεόκτιστου γεφυριού, θα μπορούσε να κρατάει μακριά κάθε εχθρό του, θα εξιλέωνε τις «δαιμονικές» δυνάμεις, ….τους θεούς των ποταμών, οι οποίες μόνο έτσι θα επέτρεπαν παρέμβαση στο χώρο εξουσίας τους.

Γεφύρι Πετσιώνη, Φραγκάδες (Ανατολικό Ζαγόρι) :
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Αναφέρεται μάλιστα στην λαϊκή παράδοση, πως στο γεφύρι της Άρτας, μαζί με την πρωτομαστόρισσα θυσίασαν μαζί έναν αράπη κι ένα βουβάλι, σύμβολα αντίστοιχα υπακοής και δύναμης.

Τον αράπη λέει η παράδοση τον χτίσανε στην τελευταία δεξιά καμάρα, το βουβάλι στην τελευταία αριστερά και την πρωτομαστόρισσα στη μέση. Και το χειμώνα, που το ποτάμι φουσκώνει, τους ακούς και τους τρεις τους να τσιρίζουν : «….βάστα πρωτομαστόρισσα, ….βάστα βουβάλι, ….βάστα και συ αράπη».
 
Μόνο μια φορά αμέλησαν το κράτημα. Ήταν, ….πάντα σύμφωνα με την παράδοση, τότε που πέρασε ένας γάμος κι ακούγοντας τη μουσική, τα όργανα, ευχαριστήθηκαν τόσο, που άρχισαν το χορό. Γι’ αυτό από τότε, οι γαμήλιες πομπές με τα «ψίκια» (= προικιά), διαβαίνουν τα γεφύρια σιωπηλά.
 
Η παράδοση αυτή επιβίωσε μέχρι και σήμερα σε κάποια χωριά της Ανατολικής Πίνδου.
Όταν μια γαμήλια πομπή έφτανε μπροστά σ’ ένα γεφύρι, οι οργανοπαίκτες σταματούσαν το τραγούδι, η νύφη και ο γαμπρός ξεπέζευαν από τα άλογα, το ίδιο και οι υπόλοιποι καλεσμένοι κι έτσι σιωπηλοί και κατηφείς, περνούσαν σιγά-σιγά στην άλλη όχθη.
 
Πίστευαν πως αν δεν τηρήσουν τούτο το έθιμο, τα «στοιχειά» της γέφυρας, συνειδητοποιώντας τη διαφορά του πάνω από τον κάτω κόσμο, θα παρατήσουν το κράτημα, θ’ αρχίσουν τα βογγητά μπορεί και το χορό, κι έτσι το γεφύρι θα τρίξει, θα κουνηθεί, μπορεί και να σωριαστεί μέσα στο νερό. Δεν θέλουν, λοιπόν, να προκαλέσουν την τύχη τους.   

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Διαβάζουμε στο βιβλίο του Ζήση Τζιαμούρτα, «Λαογραφική Πινακοθήκη των Καραγκούνηδων», πώς στα Καραγκουνοχώρια της ορεινής Καρδίτσας οι παλαιότεροι πίστευαν πως :
« ….στα γεφύρια έχουν την κατοικία τους τα κακά πνεύματα, όπως οι καλότυχες, οι λάμνιες, οι δράκοντες, οι νεράιδες και έβγαιναν τη νύχτα στους διαβάτες και τους φώναζαν στο όνομά τους.
Αν απαντούσαν με τη λέξη «ε» τον έλεγαν «εξ και έλα κοντά μου». Τον έπαιρναν τη φωνή του και στις σαράντα μέρες θα πέθαινε. Το αυτό γίνονταν κι αν κοιμόταν κοντά ή δίπλα στα γεφύρια.
Άμα όμως στο κάλεσμα απαντούσαν «ορίστε» δεν τον έπαιρναν τη φωνή του, γιατί τον όριζε, προστάτευε ο Θεός. Έτσι οι καλότυχες εξαφανίζονταν.
Πίστευαν επίσης πως έβγαιναν στα γεφύρια τα στοιχειώματα, όπως πρόβατα, αγελάδες, άνδρες με σπαθιά, γυναίκες γυμνές χορεύοντας και άλλες μαυροντυμένες, για να κάνουν κακό στους διαβάτες.
Φοβόνταν τα περάσουν τη νύχτα απ’ τα γεφύρια, για να μην τους μπλατσιάσουν (= συναπαντήσουν) τα κακά πνεύματα, όπως έλεγαν. Πάντα όταν περνούσαν τα γεφύρια, έκαναν το σταυρό τους. Και τα γρόσια πίστευαν πως στοιχειώνονταν και έκαναν θόρυβο τσιάγκα – τσιούγκα….».
 
Στην λαογραφία μας όμως καταγράφονται και άλλες ιστορίες & θρύλοι, με άλλου είδους αναφορές.
 
Στα χωριά του Ζαγορίου παραδείγματος χάριν, μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, όταν μια γυναίκα έχανε στη γέννα το παιδί της, κατέβαινε στο πιο κοντινό γεφύρι, πετούσε μέσα στο νερά, από την κορυφή της καμάρας του, μία ή περισσότερες «αρκάδες» (τις όρθιες δηλαδή πέτρες που ασφάλιζαν το διάδρομο διάβασης), πετροβολώντας το νερό του ποταμού .
Πίστευε πως έτσι τιμωρούσε το ποτάμι, που το θεωρούσε υπεύθυνο για τον χαμό του παιδιού της.
Ήταν τέτοιες οι συνέπειες τούτης της περίεργης πράξης, που όπως θα ειδούμε και στη συνέχεια, πολλά γεφύρια στην περιοχή του Ζαγορίου κυριολεκτικά ….«ξεδοντιάστηκαν».
 
Για να αποδώσουμε μια «λογική» Rolling Eyes  εξήγηση, σε τούτη την αλλόκοτη πράξη, θα πρέπει να ανατρέξουμε αφενός στην ψυχολογία & αφετέρου στις δοξασίες πολύ παλιών χρόνων.
 
Είναι γνωστό ότι πίσω από κάθε μεγάλη λύπη, ….ενδόμυχα, φωλιάζει πάντα και μια ακαθόριστη ανάγκη, που ψάχνει απεγνωσμένα να βρει τον φταίχτη.
 
Στην περίπτωση της Ζαγορίσιας κυράς, μέσα από μια λανθάνουσα διαίσθηση στο υποσυνείδητο, φαίνεται να εντοπίζεται ο παλιός προστάτης της ευγονίας και της αφθονίας, ….ο θεός ποταμός, που όμως αυτήν την αδίκησε.
Κι ακολουθεί η εκδίκηση, πετροβολώντας τον και στην ουσία ξορκίζοντας τον, για την επόμενη φορά.
Υπάρχουν καταγραμμένες πολλές τέτοιες περιπτώσεις αντίδρασης στη λαϊκή συμπεριφορά.

Το ότι εδώ η γυναίκα του Ζαγοριού διαλέγει ένα γεφύρι για να τιμωρήσει το ποτάμι, δεν είναι τυχαίο. Πρόκειται ακριβώς για την κατασκευή (γέφυρι) που η ντόπια αντίληψη θεωρεί πως ταπείνωσε τον ατίθασο ποταμό, ενώνοντας τον.

Γεφύρι Δόλιανης (Κεντρικό Ζαγόρι) :
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Γίνεται φανερό, πως όλες τούτες οι ιστορίες και τόσες άλλες παραλλαγές τους, που έχουν καταγραφεί στη λαογραφία, κινούνται στο μεταίχμιο φόβου και περηφάνιας, δέους και ευγνωμοσύνης, θέλοντας τον δημιουργό πρωτομάστορα πότε κατακτητή, πότε βλάστημο και πότε ευεργέτη, λυτρωτή.
 
Το γεφύρι που κατασκεύαζε εξυπηρετούσε βέβαια την κοινότητα και καμάρωνε για αυτό, ταυτόχρονα όμως τον βασάνιζε η σκέψη πως κάθε του επέμβαση στη Δημιουργία, ....όπως την όρισε ο ίδιος ο Θεός, αποτελούσε συμμαχία με τις δυνάμεις του κακού. Γι’ αυτό και πάντοτε ανησυχούσε για τις πιθανές συνέπειες, αυτής της παρέμβασης του, της διαταραχής που προκαλούσε στην αρμονία της φύσης.
 
Παρ’  όλα αυτά, ο απλός άνθρωπος συνέχισε να χτίζει γεφύρια. Έπρεπε, αφού αυτά ήταν μέσο επικοινωνίας & προϋπόθεση πολιτισμού. Έπρεπε ακόμη κι αν αυτό σήμαινε παρέκκλιση από τα καθιερωμένα, απ’ τα φυσιολογικά. Ο άνθρωπος πάντοτε προσαρμόζονταν στο περιβάλλον του και προσάρμοζε τη φύση στα μέτρα του.
 
Αφού σας ζάλισα λίγο με όλα αυτά τα γενικά Embarassed , ….και απαραίτητα κατ’ εμέ, ....που όμως συνέβαλαν καταλυτικά στην ενίσχυση της απόκρυφης μαγείας και τον περισσό θαυμασμό των όσων είδαμε στο περσινό μας ταξίδι, ….θα περάσουμε να γνωρίσουμε λίγο καλύτερα, καθένα από τα γεφύρια που επισκεφθήκαμε.
 

Συνεχίζεται ……
avatar
Georgedim
Admin


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Σελίδα 1 από 3 1, 2, 3  Επόμενο

Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης